تبلیغات
معاد در نهج البلاغه - حکمت ۱۸۶
 
شبروان مست ولای تو علی        جان عالم به فدای تو علی


¿حکمت ۱۸۶

 

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1385

آغاز کننده ستم در قیامت انگشت به دندان می گزد.

حکمت ۲۲۱:

برترین توشه برای قیامت ستم بر بندگان است.

حکمت ۲۵۱:

تلخکامی دنیا شیرینی آخرت و شیرینی دنیای حرام تلخی آخرت است.

حکمت ۲۶۹:

مردم در دنیا دو دسته اند  یکی آنکه در دنیا برای دنیا کار کرد و دنیا اورا از آخرتش بازداشت و دیگری آنکه در دنیا بر ای آخرت کار  می کند  و نعمت های دنیا نیز بدون تلاش به او روی می آورد. پس بهره هر دو جهان را چشیده و مالک هر دو جهان می گردد و با آبرو مندی در پیشگاه خدا صبح می کند و حاجتی را از خدا درخواست نمی کند جز آنکه روا می گردد.