تبلیغات
معاد در نهج البلاغه - حکمت ۳۴۴
 
شبروان مست ولای تو علی        جان عالم به فدای تو علی


¿حکمت ۳۴۴

 

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1385

ای مردم از خدا بترسید چه بسا آرزو مندی که به آرزوی خود نرسید و سازنده ساختمانی که در ان مسکن نکرد و گردآورنده ای که زود آنچه را که گرد آورده رها خواهد کرد شاید  از راه باطل گرد آورده و یا حق دیگران را باز داشته و با حرام به هم  آمیخته  که گناهش بر گردن اوست و با سنگینی بار گناه در می گذرد وبا پشیمانی و با حسرت به نزد خدا می رود ( در دنیا و آخرت زیان کرده و این است زیانکاری آشکار)

حکمت ۳۴۹:

آن کس که فراوان به یاد مرگ باشد در دنیا به اندک چیزی خسنود است و هر کس بداند که گفتار او نیز از اعمال او به حساب می آید جز به ضرورت سخن نگوید.

حکمت ۴۲۹:

بزرگترین حسرت ها درروز قیامت  حسرت خوردن مردی است که مالی را به گناه گرد آورد و آن را شخصی به ارث برد که در اطاعت خدای سبحان بخشش کرد و با آن وارد بهشت شد و گرد آورنده اولی وارد جهنم گردید.

حکمت ۴۳۱:

انکه تو را می خواهد وآنکه تو او را می جویی کسی که دنیا را خواهذد مرگ نیز او را می طلبد تا از دنیا بیرونش کند و کسی را که آخرت خواهد دنیا اورا می طلبد تا روزی او را به تمام پردازد.

حکمت ۴۳۰:

همانا زیانکار ترین مردم د ر معاملات و ناامبد ترین مردم در تلاش مردی است که تن در گردآوری مال . خسته دارد اما تقدیر ما با خواست او هماهنگ نباشد . پس با مسرت از دنیا رود و با بار گناه به آخرت روی آورد.

حکمت ۴۶۳:

دنیا برای رسیدن به آخرت  آفریده شد نه برای رسیدن به خود