تبلیغات
معاد در نهج البلاغه - حکمت : ۲۷۹
 
شبروان مست ولای تو علی        جان عالم به فدای تو علی


¿حکمت : ۲۷۹

 

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1385

مردم در دنیا از جهت کاری که انجام می دهند دو دسته هستند

یک دسته برای دنیا عمل می کنند که به تحقیق دنیای ایشان آنها را از اندیشه کردن در باره آخرتشان باز داشته است.

از تنگ دست شدن بازماندگانشان بیم دارند و ایمنی آنها را بر خسران خود در آخرت ترجیح می دهند ( یا برای اینکه آنها فقیر نگردند خود با دارا بودن مال در فقر زیست می نمانید )و  بنابراین عمر خود را در سود رسناندن به دیگری فانی می کند .

دسته دیگر در دنیا برای آنچه بعد از دنیا است ( آخرت) به عمل می پردازند پس هر چه از دنیا نصیب آنها است بی آنکه عملی انجام دهند به ایشان می رسد پس چنین کسانی هر دو بهره دنیا و آخرت را به دست آورده و هر دو توشه را با هم مالک شده و چنان گریده است که نزد خدا منزلت و مقام یافته اند. و حاجتی نیست که در خواست روا شدن آنرا از خدا بخواهند و خدا آنرا از ایشان منع کند.